X-tra — leuke en interessante verhalen uit het Top Shops-netwerk.

Op avontuur in een Amilcar Rij in stijl, rij vooroorlogs

Door Rosemarijn Atalante Veenenbos



Als jonge petrolhead en liefhebber van klassieke automobielen heb ik me zojuist in een avontuur gestort dat niet te vergelijken is met het rijden in een snelle Ferrari. Ik heb ervoor gekozen om in een vooroorlogse Amilcar, een zogenaamde cyclecar, te gaan rijden, hetgeen niet geheel voor de hand ligt voor een meid van 24…

Zo avontuurlijk als het in gedachten er misschien uit ziet, zo avontuurlijk is het ook zeker! Door de passie van mijn vader ben ik in deze aparte en absoluut fantastische wereld terecht gekomen. In de stijl van voor de oorlog rijden is totaal anders dan in een moderne auto stappen. Het is een ervaring die buitengewoon uniek is, en dat is wat ik wilde ervaren. Zodoende heb ik een behoorlijk opvallende auto gekocht, een Franse Amilcar CGS uit 1925. Amilcar is, zoals onder liefhebbers bekend, een ‘cyclecar’ en dat klopt, want hij past precies op elk fietspad. Vergis je niet, het is een kleintje, maar zodra de motor is gestart overheerst het geluid ervan de hele omgeving. Ik noem mijn Amilcar liefkozend 'Amillioncar’. Zoals je ziet gaan autoliefhebbers zelfs zo ver dat ze hun auto een naam geven. BLOG; Het leek me leuk om in X-CLUSIVE de rij-ervaringen in mijn ‘Amillioncar’ te delen. Dus… daar gaan we! Tijd om te ontdekken wat een Amilcar te bieden heeft.

"Zo avontuurlijk als het in gedachten er misschien uit ziet, zo avontuurlijk is het ook zeker!"


Rosemarijn in haar Amilcar

Pak je goed in, bescherm je ogen met een fashionable goggle en zet een mooi leren kapje op, of een fraaie CHAPAL helm zoals race legende Sir Stirling Moss droeg. Het kan natuurlijk ook gewoon met een handig petje en een goede zonnebril, maar rijden in de stijl van de jaren 20 hoort er eigenlijk wel bij. Dit alles is geen overbodige luxe als je voort raast in deze bolide zonder kap en zelfs zonder voorruitje. Wegrijden gaat niet zomaar, want het is geen kwestie van alleen even op de startknop drukken. Die hadden ze in die tijd, 91 jaar geleden, al, maar er is meer nodig om te vertrekken. Nadat je een lijstje aan punten hebt nagelopen zou als het goed is de motor moeten lopen. Maar we hebben het hier over een Amilcar die nog niet volledig betrouwbaar is. Je moet het zo zien, dat je een vintage auto ontmoet en er geleidelijk een relatie mee moet opbouwen. Zodra je elkaar goed kent en goede vrienden bent heb je de grootste lol van je leven.

"Zodra je elkaar goed kent en goede vrienden bent heb je de grootste lol van je leven."


Bij een stoere vooroorlogse klassieker, hoort ook een gave helm!

Als de motor eenmaal een bruut geluid produceert, of beter gezegd harde mechanische muziek maakt, is het moment suprème aangebroken. Met enkele lenige manoeuvres klim je achter het stuur en dan wordt het leuk. Je trapt op het gaspedaal, maar er gebeurd niets. Dat kan heel goed het geval zijn in een Amilcar, want deze heeft het gaspedaal tussen het rempedaal en het koppelingspedaal zitten. Dus je drukte het rempedaal in! Ook het stuur zit niet links, maar rechts, wat bij veel Franse auto’s, soms nog tot in de jaren 50, het geval was. Nu maakt dat in een Amilcar niet zo heel veel uit, aangezien het een tamelijk smalle auto is. Je kunt een passagier meenemen, maar let wel dat je niet een te volumineus iemand meeneemt, want die zal er niet inpassen. De stoeltjes zijn niet breder dan 30 – 35 cm! Om de bestuurder toch voldoende armslag te geven hebben de Fransen daarop iets bedacht, uitgedrukt door de woorden deux sièges décalées. Dit betekent dat de bijrijder iets naar achteren zit in zijn of haar stoeltje en de rechterarm achter de rug van de bestuurder kan leggen. Zorg ook dat je goed overweg kunt met je passagier…

"Als je de King of the road wilt zijn en echt de blits wilt maken, stap dan in een bruut vooroorlogs karretje! Dat is rijden in stijl zoals het heurt. "

Als je vervolgens bent weggereden en je gaat opschakelen, dan gaat alles heel soepel en zit je met volle teugen te genieten… tot je snelheid moet minderen en moet terugschakelen. Je wordt wakker geschud uit je droom dat je 91 jaar terug in de tijd was beland, want er komt een pijnlijk krakend rot geluid bij je voeten vandaan. Bij een vooroorlogse automobiel moet je bijna altijd terugschakelen met tussengas. Je zet de versnelling dus eerst in de neutraal stand, laat je koppeling opkomen en geeft een goede dot gas, om vervolgens naar de lagere versnelling te schakelen. Double-clutching heet dat, omdat de koppeling tweemaal moet worden ingetrapt. Vervolgens ga je ongestoord weer verder en terug naar je droom. Het zijn slechts kleine details die je even moet weten, maar dan heb je wel een ervaring waar geen moderne cabriolet tegenop kan. Stoppen voor een maaltijd is niet persé nodig. Je krijgt genoeg ongedierte in je gezicht om tijdens het rijden een goede proteïne rijke maaltijd te nuttigen. En geen bekeuringen, want 100 rijden zonder voorruit voelt alsof je door de duivel achterna wordt gezeten…

Kortom, als je de King of the road wilt zijn en echt de blits wilt maken, stap dan in een bruut vooroorlogs karretje! Dat is rijden in stijl zoals het heurt.

Bonne route!

Rosemarijn Atalante Veenenbos is een jonge charmante liefhebster van klassieke auto’s. Ze heeft haar eigen autoblog: www.crankhandleblog.com